Thursday, 29 June 2017

עֲבוֹדָה

Titulum horum commentariorum, quem hebraice scripsi, sibi vult labor, et recte pronuntiatur avoda. Monachi ordinis S. Benedicti, ut fortasse scitis, legem servant 'ora et labora'. Insuper Siniensi hoc proverbium tradunt liberis: 'Quid hodie faciendum est, faciendum est hodie.' Ut plane videtur, omnes gentes ducunt laborem esse bonum summum, quod et auxilium vicinis et voluptatem laboranti affert; atque equidem huic sententiae vehementissime assentior.

Nonnumquam enim, ut facile videtis e meis commentariis, me taedet vitae; ceterum lacrimo nullam ob causam et super lectum iaceo, nam magna animi inertia persaepe opprimit me dolentem. Cuius morbi nullum est remedium praeter laborem, quo ad mentem sanem iterum redeo. Sentio quidem in meo corpore vires paene inexhaustibiles latere, quibus uti debeo ut tranquillitatem adipiscar. Atque idcirco laboro, disco, lego; ne umquam ad illicita malave alliciar. Temptatio enim minime laborantes frangit, at immo otiosos, qui huc atque illuc vagantur sine consilio. Animum igitur adicio litteris, ne Fortuna me captet rete inextricabili, quemadmodum Venus Marsque amantes a marito Veneris, illo callido ferrario, laqueentur et ab omnibus diis irrideantur.

Sed haec hactenus; nolo encomium laboris hic scribere, cum scio vos etiam et industriosi et diligentes sitis discipuli. Valde enim me delectat legere vestras litteras, quae puram exhibunt latinitatem. Itaque nunc pergendum videtur ad alia; ut soleo, narrabo quid hodie fecerim. Bene mane surrexi, codices legi et epistulam misi magistrae de quibusdam erratis, quae legendo inveneram, et postea fabulam brevissimam Stephani Zweig, scriptoris summa eloquentia, perlegi, quae vocatur 'Affectuum Conturbatio' (theodisce Verwirrung der Gefühle). Tragoedia est de amore inter magistrum discipulumque; discipulus iste quoque amat uxorem magistri, qua de causa oritur summa calamitas.

Postea petivi universitatem ut audirem scholas de arte palaeographica a magistro Carolo doctissimo. Redivi tandem domum - fateor me in via tabernam vidisse emisseque cerevisiam, quam nunc bibo - et coepi sententias exarare ad alium magistrum, quem adiuvo ad opuscula scribenda. Denique cenam paravi sapidissimam et nunc satiata, laeta, fatigataque haec expono verba.

No comments:

Post a Comment