Wednesday, 14 June 2017

Disce disce sine fine!

HORA OCTAVA POST MERIDIEM a.d. XVIII kal. Iul.

Hodie nullas litteras latinas scripsi, nam totum diem egi artem discendo palaeographicam. Scholae aestivae adsunt; multi discipuli multaeque discipulae his diebus in bibliotheca universitatis Londinii audiunt lectiones ut augeant eorum facultatem legendi. Quamquam difficile est, ut fortasse scitis, sententias ab hominibus medii aevi exaratas intellligere, haec ars nihilomimus magnopere - et fortasse nimis vehementer - mihi placet. Sed redeundum est mihi ad libros codicesque; cras plures exponam commentarios. Vale nunc, lectores!

HORA SECUNDA (id est hora septima ante meridiem) a.d. XVII kal. Iul.

Maxime fatigor, heri enim incepi carmina Ovidii, quae vocantur 'Amores' legere, et adeo mihi placebat primus liber horum versuum ut nollem deponere codicem et dormitum ire. Quod, ut satis scitis, paene numquam accidit mihi, cum malim prosam orationem quam carmina legere. Nihilominus Ovidius meum carpsit mentem, quam ob rem sentio me vehementissime ad opera eius trahi, quemadmodum vehemens vis ventorum movet atque etiam eradicat arbores fructibus florescentes.

Quippe vesperrima nuperrima versabar in turbine verborum, ubi vidi Ovidium ante ianuam stantem ac clamantem: "Excute poste seram!" Quo audito, festinavi ad mandatum implendum ut vatem admitterem praeclarum. Quam ob causam sententiae eius penetraverunt usque ad recessus animi, et credo me Corinnam pulcherrimam quoque aspexisse tetigisseque, cum legerem syllabas perlepidas.

Sed haec hactenus; nolo tempus exiguum, quod mihi est ad scribendum, terere ad carmina Ovidii describenda. Quis enim nostri saeculi potest verbis rudibus aequare vocabula illius poetae, qui cum sententias tristes praebuit lectoribus tum edidit laetiores? Is enim dixit in eodem libro et 'Flete meos casus' et 'Forma papillarum quam fuit apta premi'. Ex quibus exemplis potestis intelligere hic magister scriptorum amavisse et risisse ac lacrimvisse, cum viveret tempore Augusti imperatoris. Itaque vir perfectus, ut ita dicam, erat, et omnia genera affectuum erant in suo corde turbatissimo. Sciebat quidem quid esset et amari et amare.

Quapropter hoc dicendum videtur: quamquam antea semper dicebam me odisse carmina omnia, Ovidius me docuit ad hoc genus litterarum legendum. Vergilius, inquam, etiam cum magistris sit optimus poeta, numquam me discentem invasit suis fabulis; Tibullus Propertiusque magis placuerunt, sed nemo, ut saltem duco, potuit, potest, poteritque superare Ovidium. Hic enim minime de sua Corinna scribebat, sed de nostris Corinnis. Omnis homo habet suum proprium amatum. Quamquam abhinc MM annos incepit prae mensa sedere et versus pangere, tamen nescio quo modo omnes amatores omnium saeculorum depinxit. Legite igitur, lectores, Amores Ovidii, qui bene intellegebat quid esset cruciari libidine.

No comments:

Post a Comment