Thursday, 22 June 2017

Richardus et Mortulus

Ignoscite, lectores, mihi, quod titulum alienissimum scripsi - nescio quomodo optime possim 'Rick and Morty' latine reddere. Attamen volo vobis plura de hoc spectaculo tradere, cum placeat mihi maxime id videre. Nullam enim inveni pelliculam hac hilariorem lepidioremve. Ecce meum computatrum, quod nuper ornavi imaginibus personarum huius comoediae:


Fortasse etiam videtis poculum in mensa positum, in quo vinum et rubrum et hispanicum invenitur. Nuperrimis in commentariis dixi, nisi fallor, me numquam iterum esse bibituram; at nihilominus libet mihi varia genera vinorum gustare. Sumne debilis? Certe. Habeone animum infirmum? Profecto, hoc fateor. Noli tamen ex meis manibus pocula plena gaudii efferre - aperte dico me esse bibacem, vivo enim secundum meam naturam, quam Deus mihi dedit. Cum enim ab ineunte aetate matrem ebriam spectavissem atque incensa essem studio bibendi...Sed haec hactenus; iam satis de mea infantia exposui. Nunc ad rem pergam.

Cur spectaculum amo Richardus et Mortulus? 'Enumerem causas', ut verbis Guilielmi Shakespeare, poetae maximi Anglorum, utar:

Primum dicendum est meum avum me parvulam docebat, quemadmodum Richardus nepotem Mortulum saepe ad cognoscendam scientiae viam ducit. Insuper mater Mortuli, cuius nomen est (Eliza)beth, odit suum maritum neque scit quid sit liberos diligere...ut mihi plane videtur, hoc spectaculum cum facta Mortuli narrat tum mea.

Quid plura? Vos exhortor ut hanc spectes comoediam, quae etiam vocari potest 'tragoedia', quoniam nulla persona felix est; omnes immo cruciantur diversis doloribus. Richardus nimis sapiens est, quam ob causam male valet apud stultos homines; Mortulus nullos habet sodales. Aestas, soror Mortuli, cuius nomen anglice redditur 'Summer', maximo cum taedio tempus terit, et pater eorum non modo imbellis sed etiam nequissimus videtur. Dolor, inquam, dolor me conturbat, quapropter mihi placet videre dolentes. Nemo enim vult solus lacrimare.


No comments:

Post a Comment